U Nostalgicu

U Nostalgicu

Mi vedu righi
e mi ven da chiagnere.

Mi vedu a lanterna
e tanta sofferenza.

Mi vedu casa mia 
e tanta nostalgia.

Chistu è lu piantu di nu calabrisi
che doppu trent'anni
non ficia na amicizia vera 
nemmenu cunnu ginuvisi.

Du righi guardu Genuva
e tuttu u portu
e du portu guardu Righi:
Quantu sei bella Genuva.

Tu si nto core meu
e dintrha lu meu core
sbocciau pittia l'amore.

La mia Calabria
certi vuoti mi facia rabbia
tutti li cosi chi sentu
nommi fannu contentu.

Genuva! anche tu mi fai rabbia
tratti la genti comu savissaru la scabbia.
Picchì sihì cussihì?

Genuva!! tu si rrandi nta lu cori di la genti
chi bbena da ogni cuntinenti.
Genuva!!ama anche tu la genti di fora
apri la casa e dai dimora.

Quantu sarria bellu
fare come u fraticellu
che a tutti dà
la sua bonta.

Genuva!! ti amu
cu tuttu u core.

Cosimo Dimasi
Genova, 6 febbraio 2005, ore 13.10                                         Genova racconta